40 Ogólnopolski Turniej Recytatorski (foto)

Diagnozy dotyczące kultury słowa i poziomu jego wygłaszania w przestrzeni publicznej są dziś zazwyczaj złe, a wizja przyszłości kultury słowa nieco przerażająca. Nie ma bowiem społecznego zainteresowania kulturą słowa. Większość satysfakcjonują serialowe papkowate dialogi i bełkotliwe wyrażanie myśli. Chyba znów aktualnie brzmią słowa romantyka:

    W kulturze słowa zdegradowanego - bo tak można oceniać współczesne zjawiska - istnieją jednak wyspy, na których garstka zapaleńców, stara się podtrzymywać wymierający mit o słowie celebrowanym. Jedną z takich wysp są konkursy recytatorskie, które wciąż - choć może już nie tak masowo, jak w latach 50., 60. XX w. - skupiają amatorów sztuki żywego słowa, którzy poprzez samodzielne wybory repertuarowe mówią o współczesnych problemach, zjawiskach, o otaczającym ich świecie. Recytacja może być wygłoszeniem tekstu, rodzajem monologu. Dobra recytacja może jednak być - i nierzadko bywa - dialogiem, rozmową, aktem komunikacji przez sztukę.
Jednym z najważniejszych źródeł konkursów recytatorskich jest założony  w 1941 roku Teatr Rapsodyczny Mieczysława Kotlarczyka, gdzie najistotniejsze było słowo, wartościowa literatura, problem zawarty w tekście, gdzie aktor nie wcielał się w rolę, lecz stawał się opowiadaczem, rapsodem przekazującym dramatyzm ukryty w literaturze. Był to teatr wyobraźni i wnętrza. Niektórzy nazywali go domem opowieści. Raz w roku takim domem opowieści jest jeden z najstarszych konkursów w Polsce - konkurs im. Leopolda Staffa, który obchodzi już swoje 40-lecie. To prawdziwa rzadkość na artystycznej mapie. Już kilka pokoleń mierząc się z literaturą współczesną, zwłaszcza poezją Skamandrytów, pisze historię tego konkursu. Tyle edycji festiwalu, który nazwać jednak trzeba niszowym, pozwala wierzyć w sensowność, a nawet konieczność tworzenia tego typu artystycznych imprez.
Co daje konkurs wykonawcy?
Dzięki procesowi przygotowywania się do występu, który zaczyna się od czytania literatury wybór utworu, poprzez próby: analityczne i interpretacyjne, aż wreszcie po efekt finalny, kiedy oddaje się słowa publiczności, recytator zyskuje coś, co trudno określić, wymierzyć. Można bardzo nieporadnie nazwać to rozwijaniem wrażliwości, lub nieco patetycznie - pogłębianiem wartości humanistycznych, nie mówiąc już o technice i sztuce żywego słowa.
Wchodzimy we wnętrze tekstu, żyjemy w jego aurze, słowami poetów i pisarzy komunikujemy się ze sobą. Sens świata, jak pisał filozof, ujawnia się bowiem w słowie. Nie da się wypowiedzieć go w monologu, wymaga rozmowy. Inaczej mówiąc rozumiemy świat dopiero wtedy, gdy mówimy o nim ze sobą. Kultura człowieka jest przede wszystkim kulturą słowa.
A jednak mimo wymiernych i niewymiernych wartości konkursów recytatorskich, z roku na rok imprezy te mają większe problemy związane ze zdobyciem niezbędnych środków finansowych, czasem z dostępem do niezbędnej infrastruktury. Konkursy z trudem zdobywają sponsorów, bowiem recytacja nie ma charakteru masowego. I nie może mieć! Recytacja jest sztuką elitarną, w najlepszym tego słowa znaczeniu. Nie poprzez wyniosłość i zarozumialstwo twórców, ale przede wszystkim ze względu na konieczny typ wrażliwości i światopogląd. Mówiąc brutalnie Staff nie wygra z M jak miłość, nie będzie miał nigdy imponujących wyników oglądalności, czy „słuchalności". Ma jednak stałą widownię, dla której obcowanie z żywym słowem stanowi wartość samą w sobie.
Jeśli od kondycji słowa zależy kondycja kultury człowieka w ogóle, to w dobrze pojętym interesie nas wszystkich leży wspieranie takich konkursów jak Staff, gdzie opętani słowem instruktorzy mają jeszcze siłę organizować turnieje. Konkursy recytatorskie są bowiem elementem budującym kulturę trudu w dominującej i rozszalałej kulturze przypadkowości.

 

 

• Magdalena Włodarczyk - Londyn
• Karolina Kominek - Kraków
• Andrzej Głowacki  - Warszawa
• Krzysztof Ogłoza - Warszawa

• Hubertowi Guzie ze Skarżyska-Kamiennej

• pAWŁOWI ROKICIE ze Skarżyska-Kamiennej

• RadosławOWI MisiewiczOWI z Dębicy

• Przemysław Buksiński z Janowa Podlaskiego
• maria Czaplewska z Kołobrzegu
• dorota lesiak ze Starachowic

II. w turnieju „wywiedzione ze słowa”

• Damian Jarosz z Poznania

• Amadeusz Gendig ze Słupska

• anna stachowicz ze Starachowic

Fotorelacja

Dostępne również na:

• Google +
• Facebook

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•